*** بازنشسته : بازهم شاکي مي شود که اين ملت هيچوقت درست نمي شوند و چون قدش نمي رسد که تماشا کند از بغلی ها چهارصد بار مي پرسد "چي شده ؟"

*** دانشجو : شعار مي دهد و ياد کتکهايي که بي دليل براي اين ملت بي فرهنگ خورده مي کند و تا آخر راه با مسافر سمت راستي آنقدر حرف سياسي درپيت مي زند که مغز مسافر دست چپي له مي شود.

*** کاسب : واسطه مي شود و سعي مي کند دو طرف را از هم جدا کند و هرچه به او مي گويند برو کنار نمي رود و هي شوخي مي کند !

*** يک عده جوان : واسطه نمي شوند و دائم هو مي کنند و بلند مي خندند و بلندتر حرف مي زنند و پشت سر هم شوخيهاي خيلي بي مزه مي کنند !

*** کارمند : بازهم به اين نتيجه مي رسد که علت گراني است و در مورد گراني و اينکه از کله سحرتا بوق شب چه مي کند براي هزارمين بار توضيح مي دهد !

*** ورزشکار : هردو طرف را جوجه خطاب مي کند و در مورد روش پيروزي در درگيريهاي فيزيکي به صورتي که خانم پشت سري صداي او را بشنود توضيح مي دهد.

*** آقاي از فرنگ بر نگشته(!) : مثل هميشه حرفهاي چرندي که مي دانيد ( آزادي بيان ، دموکراسي و ... ) را مي زند و آرزوهايش را در قالب خاطرات سفرهاي خارجي اش توضيح مي دهد !

*** دختر خانم مودب : کماکان با زاويه 30 درجه بيرون را تماشا مي کند و شش دانگ حواسش پيش دعواست !

*** آقا پسر مؤدب : خيلي مؤدبانه مي کوشد که به هيچ وجه به دعوا اهميت ندهد حتي وقتي دامنه کتک کاري به صورت او کشيده مي شود.

***دختر خانم بي ادب : از آقا پسر بي ادب بغل دستي که هيچ ربطي به او ندارد مي پرسد: "اينها چشونه وحشيا؟ " يا "چرا اينطور مي کنند؟" يا "حالا دعوا سر چي هست؟" و تا آخر راه به اين قبيل سئوالهاي تشريحي ادامه مي دهد و با نشان دادن دندانهايش لبخند مي زند !

*** آقا پسر بي ادب : به سئوالهاي پرسيده يا نپرسيده دختر خانم فوق جوابهاي توصيفي مي دهد و از او مي خواهد براي توضيحات بيشتر با او تماس بگيرد

*** پيرزن : حرفهاي فراواني مي زند که هيچکدام شنيده نمي شود اما بلا انقطاع ( مثل مسلسل ) ادامه مي دهد 

*** پسر بچه : تا لحظه ی آخر تلاش مي کند که ببيند چه شده و شلوار بغل دستيهايش را صد بار خاکي مي کند !

*** مامورين مترو: بالاخره مي رسند و مقتدرانه مي پرسند :"کي بود داشت دعوا مي کرد؟"

*** و شما : ديرتان شده و تاخير در حرکت باعث شده که بيشتر ديرتان بشود، انقدر اينور و آنور شده ايد که روده هايتان به هم گره خورده، کفشتان لگد شده و دکمه پيراهنتان افتاده، موهايتان خراب شده و حالتان از ديدن هرچه صحنه ضد فرهنگ هست به هم مي خورد و هيچ کاري نمي توانيد بکنيد و تا آخر مسير صد بار به صحبتهاي بي ربط بغل دستي مي گوييد "بله، واقعاً